اینبار نیز بغضت را فرو بر و خاموشی گیر

ذات تو با درد آشناست ...

خسرو شکیبایی روحت شاد

یادت گرامی ...

تازه واسه ام رو شده ، بهونه هات دروغه

ما کی باشیم وقتی که ، دور و برت شلوغه

کاشکی بهم می گفتی ، دیگه دلت باهام نیس

توی چشات حسرت ، رفتن پا به پام نیس

دیگه آخه چه جوری ، دیوونه تو باشم

قطرۀ اشک شوقی ، رو گونۀ تو باشم

هیچ گله ای نیس از این، دنیای نامهربون

وقتی دوسم نداری ، دیگه نمی گم بمون

دل کندن از تو سخته ، اما خودت می خواستی

ازبغض چشمام بخون ، میگن مستی و راستی

نه راه پیش دارم من ، نه راهی که پس برم

می ترسم از عشق تو ، بسوزم از دس برم .