روزی نامه ام را به پای کفتری بستم

تا از 7 آسمان بگذرد

نامه ای عاشقانه برای حوری زیبایی

که کلفت خدا بود

مدتی گذشت و چند پر خونین از آسمان ریخت 

بعد سالها هنوز زندگی ام

اسیر سیل ،  زلزله و طوفان است

آه ! خدا هم حسادتش رو شد ...

تو از جنس بهشتی با عطر سیب و گندم

میون این جهنم منم که گیجم و گم

تو هرم دستای تو خالی ِ دست من بود

دو روح خسته ی ما اسیر حجم تن بود

روز و شب سیاهم تو رو همیشه کم داشت

پاهای خسته ی من حسرت همقدم داشت

شاید در اشتباهم ، روح تو مال من نیست

حتی تو یادت عشقِ ، رو به زوال من نیست

ولی بـذار بمیـرم تـو آبــی ِ نگـاهت

شاید بهشتی ام کرد چشمایِ بی گناهت

اول این دو راهی تفسیر عشق و دردم

مثل تمام شبها من بی تو گریه کردم ...